ناهار برهنه می شود تلویزیون شام: ظهور پانک راک

1 مارس 1976

هیچ “افسانه ای” گروه راک دهه 1960 ثابت کرده است بیشتر به افسانه ای از Velvet Underground. این نام به تنهایی (قبل از آن به صورت مختصر توسط طرفداران به “ریزگردهای جنوب”) انجام شده ویژه رزونانس فراخوانی ژنه انحطاط شلاق-و-چرم s&m, Warhol, شیک و اروپایی ملالت. و حتی اگر دیگر شهری باند (به Lovin’ قاشق مربا خوری از اراذل) بودند بیشتر تجاری موفق در آن زمان بهترین آهنگ ها از رشد نرخ ارز / جدول (شیرین”جین” “آب نبات می گوید:” “در انتظار مرد” “شروع به دیدن نور”) باید عاطفی بافت و به شدت تعریف درایو است که سوق دادن آهنگ های فراتر از زمان است که در آن آنها نوشته شده بود.

در عین حال که یکی تلاش می کند به فکر می کنم از Velvet Underground عکاسی, یک تساوی و یک دانه دار تاری. بزرگ ستاره های موسیقی راک از دهه 60 زندگی می کنند به وضوح در خاطرات ما از طریق عکس های خود را; فکر می کند یکی از بیتلز برای اولین بار در کت و شلوار-لباس کار خود را براق Sgt. فلفل لباس هندریکس در سیاه و سفید با هاله آفریقایی و لایه هایی از روسری های بی شماری عکس از Jagger بیتوجه و preening و هیپ-کدکن. هنوز شنبه ها ، به جز imperially دوست داشتنی نیکو به نظر می رسید نه به اشغال فضای بصری در همه. حتی زمانی که یک گوش خود را زنده آلبوم در حال حاضر آن را غیر ممکن است به تصور آنها شبیه بازی سازهای خود — آنها نمی آیند به تمرکز. این shadowiness باعث می شود قدرت خود را به موسیقی بیشتر از همه تحریک آمیز پس از آن بدان معنی است که نه تئاتری اما نبود آن چیزی است که می دهد که موسیقی در آن زمان ضرورت است. این پژوهش وزارت … نداشته قوی هیکل ستاره در مرکز صحنه (آیا به عنوان سنگ و درب) و ارائه نمی کند خوب-vibes جو جامعه (آیا به عنوان مرده و هواپیما) و نمی تلاش برای تلو تلو خوردن مخاطب با صحنه سازی (به عنوان آلیس کوپر و فقط در مورد هر کس دیگری). چه چیزی باعث رشد نرخ ارز / جدول حیاتی در حال حاضر نه تنها آنچه را که آنها تا به حال اما آنچه آنها فاقد: stylishness, پیرایش, سیاست و لذت بردن اخلاق.

من برای اولین بار شنیده Velvet Underground در ثبت کتابخانه مریلند کالج در ایالت غربی مریلند; آلبوم های (با یک ژاکت نقاشی توسط وارهول) این آلبوم راک در کل مجموعه است که تمایز شیفته من. در عین حال به جز خود chanteuse, Nico و ghostfloating خواننده در “صبح یکشنبه” و “من خود را در آینه” به جز نی دمدمی تعبیر و جان کیل بی رحم ویولا در “سیاه فرشته مرگ آهنگ” موسیقی بود unenthralling. بوش-توجه داشته باشید نقل قول ها درباره “سه حلقه جنون” و “وارهول را وحشیانه ماشین سواری” توصیف قلمرو تجربه بود که برای من به عنوان دور و nocturnally عجیب و غریب به عنوان Apollinaire پاریس یا برکت را در برلین. در زمانی که گروههای محبوب ترین در محوطه دانشگاه شدند, شرکت, اشخاص مانند Grand Funk راه آهن شیکاگو و Crosby, Stills نش و آن را دشوار است برای ارتباط با یک گروه است که اختصاص داده شده در آهنگ به Delmore شوارتز. آنچه که من نمی دانم در آن زمان بود که Velvet Underground در حال حاضر منحل شده است که آنها را پشت سر گذاشته بود نه یک آلبوم استودیویی اما چهار; تنها زمانی که من به نیویورک آمد و کشف یک تیره رنگ کپی از نور سفید/سفید حرارت در یک کانال خیابان 99¢ bin آیا موسیقی از شنبه ها ، آمار من با آن careening bloodrushing نیروی.

در حال حاضر سه سال بعد موسیقی خود را حتی بیشتر قانع کننده است. و اگر ریزگردهای جنوب بودند یا نادیده گرفته و یا محکوم در نخست خود را — آنها undiscussed در Charlie Gillett را صدای شهر و کارل Belz را داستان راکو حتی در Stephen کخ را vertiginously کتاب درخشان در مورد وارهول موسیقی خود را است به عنوان “شنیع ‘اسید’ maundering … از تحمل ناپذیر ناف نگران گیتار” — آن را در حال حاضر روشن است که آنها عالی آوانگارد آمریکایی گروه است. با وارهول وابستگی دیگر impinging بر زیبایی این موسیقی را می توان تازه شنیده و قدردانی خود را برای رادیکال توحش. “خواهر ری” است که هنوز هم throbbingly ناهنجار رودخانه الکترونیکی تب و بهترین لود شده است به عنوان vibrantly زنده به عنوان اگر آن را به حال ثبت شده هفته گذشته در C. B. G. B. سفید-shirted کودکان و نوجوانان با باکره Stratocasters. این درست است دقیقا به این دلیل که موسیقی از Velvet Underground به هیچ وجه به طور رسمی نوآورانه. بیتلز مادران اختراع Grateful Dead — تمام تر بودند تجربی التقاطی و orchestrally مبتکر و در عین حال چیزی رنگ پریده مورخ در مورد موسیقی خود را در حال حاضر آن را به عنوان رنگ پریده و پژمرده به عنوان پیتر حداکثر پوستر و یا دور انداخته نسخه EVO. هنگامی که ارزش ها و احساسات از psychedelicized counterculture خود را از دست نوسان audaciousness از موسیقی به نظر می رسید محض خودنمائی — اسباب بازی های پیچیده بودن گذشت به عنوان sacerdotal هدیه. تمایل برای جامعه آنقدر ملتهب و احترام برای ستاره پاپ پس متعصبانه شدید که زمانی که جان لنون خواند “من باور نمی کنم در الویس … باور نمی بیتلز” واکنش مردم به عنوان اگر او تا به حال گفت: چیزی مخربی چیزی انقلابی. اگر کسی هفته آینده خواند: “من نمی شود-آرتا … باور نمی, Roxy,” او می خواهم کسب یک طوفان از derisive خنده. و به درستی.

خوب شنبه ها ، هرگز سقوط برای platitudes تعالی (از طریق اسید) و جامعه (از طریق راک) است که فاصله ما را از خیلی از Sgt. فلفل عصر سنگ. پویایی شنبه ها ، موسیقی — آن بی نظمی تنهایی, سودا, ناگهانی, شادمانی, هراس از مکانهای بسته (در تقابل با آبی گسترده ای از مناظر بسیار پست-Woodstock راک), سایه روشن shadings (در تقابل با تند psychedelicized رنگین کمان), antihedonism و druggy wistfulness — در حال همخوان با تنش فورد عصر. اگر کشش مناجات در آهنگ های خود را از شنبه ها ، هرگز purveyors از رستگاری — آنها همیشه بیش از حد متفکر بیش از حد آزمایشی. خود متواضع انتظارات خود را بی اعتمادی جاذبه (هر دو سیاسی و فرهنگی) و تحقیر خود را برای حرکات بزرگ هستند نگرش موافق با غیر سیاسی سیاست جری براون. (این است که چرا الکساندر کوک برن نقش “خواهر ری” حداقل پنج بار در روز؟) آن را یک رهبر و شنبه ها ، هرگز باور رهبران; موسیقی خود را همیشه تاکید بقا بر جامعه است. حتی زیبا ترین اشعار (“رنگ پریده ابی” “من خود را در آینه”) در مورد فاصله بین مردم — در مورد عدم توانایی در نفوذ به رمز و راز از دیگر. مواد مخدر از آنها خواند در مورد نبود یک چشم انداز القا عامل مانند اسید یا partytime تصویب آن در اطراف ماده مانند گلدان, اما این دارو که اغلب به طور کامل جدا از دیگران: هروئین. از شنبه ها ، موسیقی بود در مورد نیهیلیسم به نیهیلیسم از خیابان و این به سختی bridled انرژی — چه جان کیل به نام “کنترل اعوجاج” — بیان شده است cinematically توسط مارتین اسکورسیزی و Sam Peckinpah novelistically توسط ویلیام باروز موسیقی توسط پست-مخملی راک مثل Patti Smith (که آواز می خواند “Pale Blue Eyes” عاشقانه تر از لو رید تا کنون) Roxy Music, David Bowie, عروسک, صحبت کردن سر و تلویزیون است.

سر و تلویزیون و حتی ممکن است بیشتر تجاری موفق از شنبه ها ، در اصل بود چرا که هر دو بیشتر ملودیک بیشتر قابل مشاهده (unobscured توسط چند رسانه ای اثر) و بیشتر نور و روشنایی. سران شبیه هنوز از گدار فیلم (“La Chinoise” شاید) و تام ورلن به نظر می رسد مانند Artaud از Dreyer را در “مصائب ژاندارک.” اما از آنجا که آنها هنوز unsigned زیرزمینی-سنگ دستیابی به موفقیت است که اکثر ناگهانی گنجانده شده است در یک ضعیف کمی wacker به نام جاناتان Richman این مولف-فارغ التحصیل از مخمل-تحت تاثیر باند به نام مدرن عاشقان.

این Jonathan پای یک کودک وحشی سنگی و Bullwinkle به زودی برروی آن بکشید راه خود را در سراسر FM شماره گیری و به امریکا کبود آغوش. ریچمن در حال حاضر دریافت نسیم پخش و متوسط معروفیت او ابکی کمک به Beserkley Chartbusters, Vol. 1به خصوص خود را شوخ جشن بزرگراه زندگی به نام “Roadrunner” که ارائه می دهد خوب پادزهر به فنری را بیش از حد رسیده تصاویر. یک آلبوم از مشتاق مستند علاقه به تازگی منتشر شده است که ممکن است Jonathan Richman نام خانواده در هر خانواده است که در آن مری هارتمن است لبخند مدونا. آن را به نام مدرن دوستداران و آن را به یک نسخه ی نمایشی نوار تولید شده توسط ex-مخمل جان کیل برای برادران وارنر آلبوم بود که هرگز ساخته شده است. مخملی نفوذ منعکس شده است نه تنها در موسیقی (ارگان کار می کنند, برای مثال, به شدت یادآور “خواهر ری”) اما در بیان احساس وحشت و نگرانی.

جالب است که تضاد بین نیویورک از لود و بوستون از مدرن عاشقان. که در آن منظره از Velvet Underground هم ریخته است و در عین حال تنها Richman جالب rhapsodies در مورد بوستون التماس کردن به یک شهر است که somnolently خالی یک شهر بصری و aurally فقیر.

من در عشق با جهان مدرن
ماساچوست هنگامی که آن را در اواخر شب
و نئون هنگامی که آن را سرد خارج
من رادیو
درست مثل یک roadrunner

(“Roadrunner”/جاناتان Richman/جاناتان موسیقی)

و در اینجا است که Richman در مواجهه با اسرار عزت در بانک های محلی:

وجود دارد تنها سه در دیگر خطوط
در خط من, خوب من تعداد یازده
خوب که خوب علت من در بهشت هستم
من له در جدید, کارمند بانک,
او به نظر می رسد در من و او می داند که

(“جدید تلر”/جاناتان Richman/جاناتان موسیقی)

جای تعجب کوچک جونی میچل داشتن خوابی …

در عین حال زمانی که Susan Sontag نوشت که هنر جدید دردناک است چرا که آن لطمه می زند و خود را sensorium کشیده او پیش بینی Richman اثر. برای او یک صدای فراموش نشدنی: off-key خارج از زمین تا achingly widehorizonly تخت که آن را می سازد یک Rothko نقاشی شبیه به یک چشم انداز قمری در مقایسه ، هنگامی که او انجام شده در سال گذشته در C. B. G. B. او lazily نواختند, گیتار آکوستیک خود و yammered بدون فکر در مورد عشق فوق العاده عشق فوق العاده چه آن را به یک دوست برای به اشتراک گذاشتن عشق در جهان مدرن با مضراب زدن مضراب زدن مضراب زدن و پس از حضار به او اغراق آمیز bravos او انجام شده خود نسخه ویژه ای از “Rudolph the Red-Nosed Reindeer” برای سومین یا چهارمین بار.

Wedded به مانند یک ابزار شکنجه Richman را Weltschmerz-مطرح می تواند او را به یک sui generis راک استار هر چند ما باید صبر کنید تا زمانی که اولین آلبوم انفرادی خود را به اتمام است برای Beserkley سوابق قبل از ما به شما می دانم که اگر او می تواند کشش خود را, و یا اگر او فقط یک شیک پوش با یک هدیه برای انگشتان باریکش طنز.

پانک, شوخی, سالم, تقلید مسخره امیز از سنگ مردانگی را می توان در موسیقی از دیکتاتورها (که می خوانم: “بهترین قسمت در حال رشد/وقتی است که بیمار هستم و پرتاب/این حق شما رو به پرداخت/برای خوردن همبرگر هر روز … “) و چرم-jacketed Ramones در سفیه Duckery از پتی اسمیت در مجلات مانند پانک و Creemو در تلویزیون قهرمانان مانند Fonzie و ادی Haskell. این سبک از طنز است که معکوس ابتذال رشد بر آن و در کنار آن با فرهنگ بالا منابع به منظور ایجاد یک comically سورئال اثر است.

البته rock-and-roll السلطنه از punkish طنز سابق مخملی لو رید که آلبوم, شامل ترانسفورماتور (با نی محبوب ترین آهنگ “پیاده روی در سمت وحشی) دو زنده مجموعه, سالی نمی تواند رقص, برلین (مورد علاقه من نی کار یک بدبختی خیس شاهکار: نور, کینه توز و سرد-bloodedly بی رحمانه) و فلز آلات موسیقی, دو رکورد مجموعه ای از چنین پیروزی unlistenability که آن را تاج نی شهرت به عنوان یک استاد کرال اهانت. چه نی آموخته از وارهول (هر چند او می تواند آموخته اند که آن را به همان اندازه نیز از میلر و یا کاپوتی) است careermanship: ساخت خود از جمله یک فرمانده رسانه ای شکل است که حتی زمانی که آخرین کار خود را احساساتی است بسته retread ریف و قهوه اسیاب شعر مردم هنوز هم شیفته این استراتژی پشت سر آن است.

در جعل یک سمبل هویت نی نه تنها خود را تبدیل به یک دلقک اما به یک کاریکاتور است. هنگامی که او در بازی با ریزگردهای جنوب او مانند نگاه روشن, brooding, کالج بچه در ژاکت و شلوار; در حال حاضر در اولین شماره از پانک , مجله, مصاحبه خنده دار با او است درون یابی با انیمیشن نشان دادن او گله مند sneering مخرب تلویزیون — تبدیل از جو دانشگاه به یک metamphetamine W. C. Fields. سردستهزنان خواننده اپرا آمریکایی راک منتقدان Lester چتری توصیف کرده است کاهش رید هنری بدین ترتیب: “لو رید است کسی که به کرامت و شعر و rock ‘n’ roll به داشتن سرعت, همجنسگرایی, sadomasochism, قتل, زن ستیزی, stumblebum انفعال و خودکشی و سپس اقدام به تكذيب تمام دستاوردهای خود را و بازگشت به mire, تبدیل همه چیز به یاد ماندنی شوخی بد … ” چتری می بیند نی پست-مخملی حرفه ای به عنوان یک قبرستان قدم زدن و اشاره کرد که پس از فروپاشی شنبه ها ، “مردم انتظار نگه داشته او را به مرگ.”

در عوض او یک مرگ-هنرمند یک بازیگر در پیگیری نهایی جدایی (یک پیگیری بسیار شبیه وارهول را بیهوده تلاش برای کامل بکر سکون) و پس از جذب شیمیایی cannonades که در سمت چپ مغز خود را به عنوان ضرب و شتم به عنوان Charles Bukowski صورت Lou Reed جان سالم به در برد و parodied مرگ در برنامه نصب است. “هروئین” برای مثال یک آهنگ بود که کاهش یافته است از شنبه ها ، کارنامه در حالی که به دلیل بیش از حد بسیاری از مردم در آغوش آن به عنوان نرم افزار-با صدا غذا خوردن که در واقع نی در نظر گرفته شده این آهنگ به عنوان یک نوع از جنگیری. در عین حال تنها چند سال بعد نی را نه تنها انجام “هروئین” در انفرادی خود عمل می کنند اما را از یک سرنگ قرار دادن میکروفون طناب در اطراف بازوی خود تظاهر به شوت و دست سرنگ به کسی که در مخاطب است. وقتی Cher گفت که موسیقی از Velvet Underground را جایگزین هیچ چیز به جز خودکشی او ندانسته پیش بینی rue-سردخانه antics از لو رید و آله. فقط در هفته گذشته من شنیده ام یکی از نیویورک زیرزمینی باندهای Miamis انجام یک آهنگ glamorizing La Guardia بمب گذاری حادثه و در یک نقطه خواننده اعلام کرد “وجود دارد هیچ چیز مانند گناه اطرافیان!” شاید او و نی باید نگاهی به سوار شدن در دنیرو تاکسی …

جایی که لو رید استفاده می شود به خیره مرگ پایین (به خصوص در خون برلین) او در حال حاضر christens خشونت تصادفی. جای تعجب کوچک که صحبت خود را با امواج offhanded خشونت: اگر او احتمالا نمی تواند باز کردن یک بسته از همجنس باز بدون دست لرزان او لذت می برد پر حرف تهدیدات خشونت. یک شب زمانی که یک دختر بچه در C. B. G. B. کف زدن با صدای بلند (و خارج از ضرب و شتم) به یک تلویزیون آهنگ نی تهدید به دست کشیدن از “کس را سر”; او blithely او را نادیده گرفت و او در نهایت بالا و سمت چپ. هیچ کس خود را طول می کشد تا ابتدا به طور جدی; من حتی می دانم که زنانی که خود را پیدا کنید پولادین تلخی ،

پس از آزادسازی این همه خاک باید اعتراف کنم که این راه رفتن تبلور cankerous بدبینی دارای چنین افسانه ای anticharisma که وجود دارد چیزی است که شاهزاده در مورد او چیزی ناخواسته موثر است. وجود دارد برخی rectitude در Lou Reed کل عدم rectitude: می توانید تصور کنید او های شاش با سلین در برخی دودی قنات مجلسی دو نفر از آنها chuckling بیش از هر یک از دیگر نهفته است.

در صورت عدم وجود Celine آن را تشویق اخبار که نی و جان کیل ممکن است به زودی به تیم باز هم برای کیل می تواند نیروی نی به اعمال خود و نی حضور می تواند کمک به بالا بردن Cale را دید. هر چند کیل در حال حاضر تور با Patti Smith گروه انجام یک افراطی miniset همراه با encore شماره او هنوز کوچک شکل در سنگ ملیله. پست-مخملی حرفه ای کلاسیک آموزش دیده Farahnaz (مورد مطالعه او با آرون کوپلند) بوده است طوفانی زرق و برق و سوخت الکل. اما خروجی خود شده است پرکار: بزرگ, خشونت, کلیسای سیاه زخم (با avant-garde, آهنگساز, تری رایلی), ترس, آهسته خیرهو اخیرا هلن از تروی. که در آن نی را deathwalk به دنبال مانند یک لاغر بازمانده از شب پورتر, Cale رفت سنگ-دادا مسیر — انجام آی در یک مانکن در طول یک کنسرت گیتار در یک دروازه بان ماسک گردش در اطراف با Frankensteinian تهدید. مانند نی Cale درمان شده است به عنوان یک شوخی و در عین حال بر خلاف نی, آخرین کار خود را شایسته توجه جدی — هلن از تروی کلاسیک از مستی نابغه است. این آلبوم فاقد stylishness از او در اوایل کار و در اولین بار گوش دادن همه چیز به نظر می رسد askew — مخلوط کردن فرد است (باس غالب این خواننده به نظر می رسد فاصله) قدم زدن به نظر می رسد عضله کشیده شعر بدون مقدمه و سپس arrowy — و سپس sloppiness اشکال خود را به زور و زیبایی است. جزیره پرونده هنوز تصمیم نگرفته که آیا یا نه برای انتشار هلن از تروی در امریکا است. که تامل مرز سهل انگاری جنایی. در ضمن دنبال کردن این آلبوم را از طریق فروشگاه های که معامله به زبان انگلیسی و واردات و ببینید که اگر آن را نمی امد و شد زیاد شب خود را مانند یک سیم پیچ somnambulist از Caligari.

در واقع ریزگردهای جنوب و فرزندان همه کودکان از Dr. Caligari — رنگ پوست ماجراجویان از سایه خیابان های شهرستان. ریچارد رابینسون نویسنده این فیلم آغازگر یک نوار ویدیویی که نشان می دهد Lou Reed and John Cale تمرین برای یک کنسرت به اجرا در پاریس با Nico. بعد از نی runthroughs “آب نبات می گوید:” آنها به انجام “هروئین” با هم: نی تک صدا, Cale را ماتمزده ویولا dirgeful شعر (“هروئین بود … مرگ من …”), بی رنگ نومیدی از تصویر ویدئویی … گاه به گاه تمرین تا به حال تبدیل شدن به یک درام درخشان مالیخولیا. چه شد تار شد قبل از indelibly رنگی و نی/Cale harlequinade ذوب دور به طوری که یکی می تواند واقعا احساس قدرت خود را به عنوان اعجوبه از تبدیل. برای آنها نیز برای Patti Smith, Eno, صحبت کردن سر و تلویزیون — برق نیروی آن قطاری از تب گرم و dreamily خشونت ریتم زندگی شهرستان ابراز شهری disconnectedness و فراتر از آن. برق می شود بالاترین شکل هروئین … گوش دادن به آواز شنبه ، شما ممکن است شده اند اما شما هرگز از دست دادند.

tinyurlis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netshrtco.detny.im